Blaasjeskrab (Hemigrapsus sanguineus)
De Blaasjeskrab heeft een vierkant rugschild met een (vrijwel) rechte voorrand, en drie tanden aan de zijkant. Op de scharen van de mannetjes bevind zich een bolle, lederachtige blaas aan de basis van de beweegbare vinger. Het rugschild is bruinrood tot bijna zwart gespikkeld op een lichte, gelige achtergrond. Door locale verschillen in dichtheid van de bruinrode spikkels bevat het rugschild een duidelijk symmetrisch vlekkenpatroon.
Origineel afkomstig uit Azie. In Nederland geintroduceerd uit Azie maar mogelijk ook via de Verenigde Staten waar het dier al langer geleden geintroduceerd is.
Een soort van getijdegebieden, vooral hoog in de getijdezone. In Nederland voor het eerst waargenomen in 1999. Er zijn toen 2 exemplaren gevonden in de Oosterschelde. Daarna is het dier een tijd lang niet gezien. In 2003 werd er een kleine populatie ontdekt op de pier van Hoek van Holland. In 2004 zijn er waarnemingen bekend van een groot aantal plaatsen in de westelijke Oosterschelde (April-Oktober 2004), de pier van Hoek van Holland (januari-juni 2004), op Texel (juli 2004) onder aan de dijk bij het NIOZ en Den Helder (Oktober 2004)
In de zomer van 2005 gevonden op Terschelling, en in januari 2006 gevonden op Vlieland.

Verwacht wordt dat de westelijke Waddenzee al is gekoloniseerd, mogelijk zelft tot aan de Eems en Dollard. Hier zijn echter nog geen waarnemingen bekend. Het dier zal zich waarschijnlijk blijven uitbreiden richting de Duitse en Deense wadden. Ook van deze soort wordt verwacht dat ze, net als de penseelkrab (Hemigrapsus penicillatus)binnen afzienbare tijd een algemene soort zal zijn langs de Nederlandse kust.

Meer foto's van de blaasjeskrab
Artikel over de eerste vonst van de blaasjeskrab op het Nederlandse strand